Od stuleci zarówno w żeńskich, jak i w męskich klasztorach prowadzono kroniki. Na ich kartach opisywano najważniejsze wydarzenia z życia poszczególnych wspólnot zakonnych, całego Kościoła oraz lokalnych wspólnot. Wobec wydarzeń politycznych nie byli obojętni klasztorni kronikarze. Szerokim echem na kartach kronik odbijają się wydarzenia wojenne zapewne z powodu tragizmu, ogromu nieszczęść i zła, które niosły wojny, powstania i rebelie. W spokojne życie opactw, klasztorów i zakonnych domów wydarzenia polityczne, które docierały tam niekiedy z opóźnieniem, wnosiły niepokój; wywoływały też komentarze i dyskusje. Ich reminiscencje odnajdujemy na kartach kronik. Po latach czytamy je z zainteresowaniem i traktujemy jako osobliwe świadectwo lat minionych.
Niniejsza publikacja rozpoczyna serię krytycznych edycji źródłowych, których podstawę wydawniczą stanowią fragmenty kronik klasztornych z terenów byłej Galicji opisujących wydarzenia z lat 19181920.
Przedsięwzięcie wpisuje się w obchody stulecia odzyskania przez Polskę Niepodległości oraz wojny polsko-bolszewickiej. Jest ono realizowane w ramach wewnętrznych projektów badawczych Katedry Archiwistyki działającej na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
